نویسندگان وبلاگ

آرشیو وبلاگ امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸

لینک دوستان
قلم
موج سوم
ایمایان
عمو جغده
روزنامه نگار ناموجود
الملک یبقی مع الکفر ولا یبقی مع الظلم
وبلاگ فارسی
پرشين وبلاگ
قالب هاي وبلاگ
جامعه مجازی
ماكرومديا ایکس
آمار وبلاگ
خروجی وبلاگ

لوگوی دوستان

اخبار ایران

50 نفر از خبرگان منتخب ملت در بیانیه ای با تجلیل از حضور 40 میلیونی مردم در انتخابات 22 خرداد دیدگاههای خود را درباره مسائل اخیر اعلام کردند.
 

به گزارش واحد مرکزی خبر ، متن کامل این بیانیه به این شرح است:

سلام علیکم

با حمد و سپاس بیکران به درگاه ایزد منان ما جمعی از نمایندگان مجلس خبرگان رهبری حضور چهل میلیونی شما مردم فهیم و انقلابی و ولایتمدار را در صحنه انتخابات بیست و دوم خرداد ماه هشتاد و هشت که نقطه عطفی در تاریخ انقلاب اسلامی و یک همه پرسی در تایید نظام جمهوری اسلامی ایران بود ، ارج می‌نهیم و مواردی را با شما مردم خوب و فهیم در میان می‌گذاریم.

1- لازم می‌دانیم که مراتب قدردانی و تجلیل و تکریم و تشکر خویش را از این همه شور و شعور و حضور و وظیفه‌شناسی اعلام داریم.

2- ولایت مطلقه‌ فقیه، استمرار راه انبیا و امامان است و ریشه در تفکر قرآنی و معارف اهل بیت (ع) و سابقه ممتد تاریخی از آغاز عصر غیبت کبرا تا کنون دارد ولایت الهی فقیه عادل، به طور ویژه بنیان نظری نهضت اسلامی ایران به رهبری امام خمینی (ره) است. اعتبار همه مناصب و مقامات حکومتی و مشروعیت تصرفات و تصمیم‌ها و اقدامات آنها در قلمرو مسائل عمومی و وظایف قانونی، ناشی از نصب مستقیم و یا غیرمستقیم و تایید ولی فقیه است. در خصوص ریاست جمهوری هم به تصریح امام راحل و صریح اصول قانون اساسی، اگر تنفیذ انتخاب مردم از سوی ولی فقیه صورت نگیرد ریاست جمهوری، طاغوت است و مشروعیت ندارد . رئیس‌جمهوری با اعتماد و انتخاب مردم و تنفیذ رای ملت از سوی رهبری، مشروعیت و اعتبار کسب می‌کند و به مثابه بازوی اجرایی ولی فقیه است . او موظف است سیاست‌ها و خط مشی‌ دولت را بر اساس سیاست‌ها و رهنمودهای رهبری، ترسیم و اجرا کند در غیر این صورت اعتبار شرعی و قانونی ندارد.

3- در این سه دهه، ملت ولایتمدار و شهیدپرور، همواره، وفاداری و پیروی از ولی فقیه واجب الاطاعه را در همه صحنه‌ها به نمایش گذاشته است. با تحقق گفتمان امام و رهبری، استقلال و آزادی و جمهوری اسلامی پایدار گردید.بعد از ارتحال امام و تعیین حضرت آیت‌الله خامنه‌ای از سوی خبرگان منتخب ملت،‌به عنوان رهبری، معظم له، با اقتدار و صلابت، راه امام را در این دو دهه تداوم بخشیدند و رهبری شایسته و بی‌نظیری را در جهان ارائه دادند. این رهبری والا، در سایه تعالیم اسلام و باورهای دینی مردم تحقق یافته است.

4- دشمنان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در جریان انتخابات دهم با فضاسازی رسانه‌ای و تشکیک زودهنگام در سلامت انتخابات و ایجاد التهاب سیاسی و اجتماعی و بالا بردن هیجانات و مطالبات از طریق استفاده ابزاری از انتخابات، و استفاده از غفلت بعضی از نامزدان ریاست جمهوری با یک جنگ روانی تمام عیار، وارد عمل شدند و با ادعای موهوم و شبیه به افسانه "تقلب بزرگ در انتخابات " که برگرفته از سناریوی انقلاب‌های مخملین بود، سعی در تخریب اذهان عمومی و ایجاد یاس و تردید در مردم کردند. با خطبه‌ تاریخی مقام معظم رهبری در نماز جمعه بیست و نهم خرداد ماه و اعتماد به نهادهای قانونی، توطئه دشمنان مثل گذشته نقش بر آب شد.

امت خداجو، با استحکام و اقتدار، پشت سر رهبر خویش، برای پیشبرد اهداف نظام مقدس جمهوری اسلامی به راه خود ادامه خواهند داد.

5- بسیاری از علما و نخبگان و شخصیت‌ها و دلسوزان نظام انتظار دارند که رئیس محترم مجلس خبرگان رهبری و مجمع تشخیص مصلحت نظام که همواره با تدبیر و فراست در کنار امام و رهبری به حل مشکلات و معضلات کمک کرده‌اند در شرایط کنونی نیز با پشتیبانی بیش‌تر و شفاف‌تر از ولایت فقیه و بیانات رهبری، در این شرایط حساس دشمنان اسلام و نظام و کینه‌توزان و بدخواهان و فرصت‌طلبان را در نقشه شیطانی برای آسیب به وحدت و همدلی، ناکام گذارند.

6- از رئیس‌جمهوری محترم جناب آقای دکتر محمود احمدی‌نژاد که با اعتماد مجدد مردم و با اکثریت قاطع بیش از بیست وچهار میلیون رای دوباره انتخاب شدند- می‌خواهیم که با تبعیت از اوامر رهبری و توجه به نصایح خیرخواهانه بزرگان دینی - اولا بیش از گذشته با تمام توان، در ترویج دین و اخلاق و خدمت به ملت و حل مشکلات معیشتی و پیشرفت و عدالت تلاش کنند.

- ثانیا از تمامی ظرفیت و توانمندی نیروهای متعهد و ولایی و متخصص و انقلابی، در شرایط فعلی استفاده کنند و در جهت هماهنگی وانسجام و همکاری دولت و ملت و قوای سه‌گانه و سایر نهادهای عمومی و دستگاه‌های گوناگون و شخصیت‌های تاثیرگذار با جدیت بیشتر از گذشته تلاش کنند و از به کارگیری افرادی که موجب لطمه زدن به یکپارچگی دولت وحساسیت ویژه نخبگان و مردم ولایتمدار و دلسوزان نظام می‌شود قاطعانه پرهیز کنند.

7- در پایان بار دیگر تاکید می‌کنیم که نظام جمهوری اسلامی و ولایت فقیه، میراث گرانسنگ امام خمینی است . تنها شیوه برای حفظ و حراست از راه امام، حمایت از ولایت فقیه است. تداوم انقلاب اسلامی، بر پایه تمسک به ولایت فقیه و ولی فقیه واجب‌الاطاعه است . نیز اعلام می‌کنیم خط امام را باید در اندیشه و سلوک رهبری یافت. فصل الخطاب رهبری است و هر گونه انحراف از راه و مواضع رهبری انحراف از آرمان‌های انقلاب و خط اصیل امام خمینی است.

امیدواریم نخبگان جامعه، در این امتحان الهی همراه صفوف یکپارچه ملت، در کنار رهبری، همواره در پاسداری از این ودیعه الهی و دفاع از حریم شرع مقدس و حقوق ملت و نعمت جمهوری اسلامی و ولایت فقیه، مشمول تفضلات الهی و لطف و عنایت بقیه‌الله الاعظم (عج) قرار گیرند.

والعاقبة لاهل التقوی و الیقین

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

اکثریت نمایندگان مجلس خبرگان رهبری

آیت‌الله بیات زنجانی، از مراجع تقلید مخالف کودتا، با صدور فتوای مهمی که در پاسخ به سؤال یکی از مقلدانش صادر شده است، تصریح کرد که تنفیذ رهبری برای رئیس‌جمهور برآمده از انتخابات تقلبی، مشروعیت نمی‌آورد.

ساعتی پس از انتشار خبر اظهارات خاتمی درباره برگزاری رفراندوم درباره‌ی مشروعیت دولت، مجمع روحانیون مبارز نیز با صدور بیانیه‌ای تصریح کرد که: «برابر نص صریح قانون اساسی، تنها راه حل برون‌رفت از بحران کنونی، برگزاری همه‌پرسی از مردم است.»

همبستگی جهانی در حمایت از مردم ایران

سازمان‌های بین‌المللی مدافع حقوق بشر، ۲۵ ژوئیه (شنبه، سوم مرداد) را روز جهانی همبستگی با مردم ایران، دفاع از حقوق بشر، حقوق شهروندی و آزادی مطبوعات در این کشور اعلام کردند.

کمپین بین المللی حقوق بشر ایران، سازمان عفو بین‌الملل، سازمان گزارشگران بدون مرز،دیده‌بان حقوق بشر و فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر از جمله صادر‌کنندگان این بیانیه مشترک هستند.

این سازمان‌ها از مردم سراسر جهان خواسته‌اند که سوم مرداد ماه در تظاهراتی، حمایت خود از جنبش اعتراضی مردم ایران را نشان دهند.

شیرین عبادی برنده ایرانی جایزه صلح نوبل نیز از این برنامه حمایت کرده است.

این سازمان‌ها از مقام‌های جمهوری اسلامی خواسته‌اند که با احترام به قوانین حقوق بشر، بازداشت‌شدگانی را که به صورت مسالمت‌آمیز به دنبال بیان اعتراض خود بوده‌اند، آزاد کنند.

آزادی همه زندانیان سیاسی، عقیدتی و روزنامه‌نگاران از دیگر خواسته‌های این سازمان‌های حقوق بشری است.

--------------------------------------------------------------------

خبر مهم: فشار چندجانبه‌ی علمای قم بر رهبر

خبرهای رسیده حاکی از آن است که چند تن از علمای برجسته قم به آیت‌الله خامنه‌ای فشار می‌آورند تا به جای ادامه جانبداری از احمدی‌نژاد، اعتراضات مردم و انتقادات علما را بپذیرد و بحران سیاسی موجود را با تدبیر حل کند.

دو نماینده ویژه موسوی در دوران انتخابات، پس از سخنان مهم هاشمی در نمازجمعه، تصمیم گرفته‌اند نامه محرمانه خود به لاریجانی را علنی کنند. عباس آخوندی و بیژن زنگنه در این نامه که در روز 30 خرداد نوشته شده، پیشنهاد کرده‌اند که سید حسن خمینی و آیت‌الله ری‌شهری بین دو طرف در کمیته میانجی‌گری عضو شوند؛ پیشنهادی که شنیده نشد و اساسا هیچ پیشنهاد دیگری نیز برای حل بحران و توقف کودتا در دستور قرار نگرفت.

   فاطمه آدینه‌وند

هاشمی راهکارهای زیر را برای حل بحران ارائه کرد:آزادی مناظره‌ها در صداوسیما، مذاکره برای حل اختلاف در نتایج انتخابات، آزادی زندانیان و دلجویی از آسیب دیدگان

موسوی هم جمعه با مردم همراه می‌شود

میرحسین موسوی با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که در پاسخ به دعوت همراهان و همدلان، روز جمعه در میان صف‌های مردم حضور می‌یابد. تاکید او بر حضور به خاطر دعوت مردم و اشاره او به حضور در صف‌های مردم به جای بیان مستقیم نمازجمعه، نشانه‌ی این است که موسوی این حضور را برخلاف گفته‌ی برخی محافه‌کاران نه یک حضور فردی در نمازجمعه، بلکه گامی در مسیر جنبش سبز می‌داند.

 نامه‌ای برای آوازخوان اوین

فاطمه شمس، همسر محمدرضا جلائی پور، در وبلاگ شخصی‌اش نامه‌ای را خطاب به همسرش منتشر کرده که مناسبت آن را ماهگرد بازداشت او دانسته است.

پس از تایید خبر خوانده شدن خطبه ها توسط هاشمی رفسنجانی، اعلام شد

حضور موسوی وخاتمی در نمازجمعه تهران

گروه سیاسی؛ روز یکشنبه پایگاه اطلاع رسانی آیت الله هاشمی رفسنجانی اعلام کرد پس از قریب دو ماه غیبت قدیمی ترین امام جمعه تهران در این مراسم، وی جمعه هفته جاری در دانشگاه تهران حاضر خواهد شد تا نماز جمعه تهران را اقامه کند. ساعتی پس از این خبر بود که صفحه فیس بوک میرحسین موسوی از حضور بزرگان اصلاحات در این مراسم خبر داد تا اخبار غیررسمی که از چند روز پیش در این خصوص دهان به دهان می گشت، تاییدیه ضمنی دریافت کند؛ خبری که در صورت صحت نه تنها پایان بخشیدن به هشت هفته غیبت هاشمی رفسنجانی از این تریبون خواهد بود بلکه نخستین حضور میرحسین موسوی و سیدمحمد خاتمی در یک مراسم عمومی و رسمی پس از برگزاری انتخابات پرحاشیه ریاست جمهوری دهم محسوب می شود چرا که سیدمحمد خاتمی پس از تصاویری که در روز رای گیری از وی منتشر شد، دیگر در مراسمی حاضر نشد و آخرین حضور میرحسین موسوی بین مردم نیز به چند هفته پیش در جمع معترضان به نتیجه انتخابات در بهارستان بازمی گردد. البته خاتمی و موسوی در این مدت با بیانیه های خود حضور در صحنه سیاست را ادامه دادند تا به این ترتیب لقب بزرگ ترین «سکوت پیشه» پس از انتخابات اخیر به هاشمی رفسنجانی تعلق بگیرد. اگر چه هاشمی در این مدت با خانواده های شهدای هفتم تیر و خانواده زندانیان حوادث اخیر و روز گذشته نیز با جمعی از طلاب دیدار کرد و منابع رسمی سخنان کوتاهی نیز از این ملاقات منتشر کردند اما این رویکرد از سوی شخصیتی که روزگاری مرد شماره دو سیاست ایران خوانده می شد وهم اکنون نیز ریاست دو نهاد نظارتی مجمع تشخیص مصلحت نظام و مجلس خبرگان رهبری را بر عهده دارد، از طرف محافل سیاسی و رسانه یی به «سکوت» تعبیر شد. وی در این مدت از انتشار هر بیانیه و نامه تایید انتخابات خودداری کرد تا تنها اظهارنظرش درباره انتخابات همان جمله کوتاه باشد؛ «هیچ وجدان بیداری از وضعیت موجود کشور راضی نیست.» سکوت هاشمی رفسنجانی اما مورد توجه ویژه سه طیف قرار گرفت؛ حامیان، منتقدان و رسانه های خارجی. از شب مناظره 13 خرداد ماه بین محمود احمدی نژاد و میرحسین موسوی که طی آن رئیس دولت نهم انتقادهای چهار ساله را به اتهامات تبدیل کرد و پس از چهار سال به ایما و اشاره سخن گفتن، صریح از وی و خانواده اش نام برد و اتهام های سنگینی را متوجه آنان کرد، دوربین های رسانه های خارجی روی هاشمی رفسنجانی زوم کردند تا واکنش مرد کهنه کار سیاست را به این سخنان ببینند. این دوربین ها هنوز روی هاشمی متمرکزند چنان که غیبت و حضور وی در نماز جمعه ها به سوژه داغ روزنامه ها و تلویزیون ها تبدیل شده است. اما توجه منتقدان وی که عمدتاً بین دولتمردان و هواداران رادیکالش بود، پس از انتخابات به وی معطوف شد؛ اگر چه حمله به وی از برنامه های حامیان تندرو دولت نهم محسوب می شود و این طیف ترجیح می دادند جایگاه وی در مجمع تشخیص مصلحت نظام و خبرگان رهبری، کارنامه مدیریت هشت ساله اجرایی که به دوران سازندگی معروف است، ریاست مجلس و نزدیکی به بنیانگذار انقلاب و حضور در عرصه تصمیم گیری های سرنوشت ساز 30 سال اخیر را نبینند اما «سکوت» سیاستمدار جناح راست برای گروهی که «حذف» وی را می خواستند چندان هم دلخواه نبود؛ چرا که طیفی که سکوت منتقدان را اغلب به «انفعال» تعبیر می کردند نتوانستند بر جنبه اعتراضی این رویکرد چشم ببندند و از همین رو تلاش کردند غیبت او در نماز جمعه را طبیعی و مطابق با برنامه نهادهای مسوول برگزاری تعبیر کنند. اما تعداد نگاه هایی که از سوی حامیان کاندیداهای اصلاح طلب به وی معطوف است بیش از دو دسته پیش است. برخی از این هواداران منتظر بودند پس از اعلام نتایج انتخابات و حرکت های مردمی پس از انتخابات، واکنش وی را ببینند. گروهی منتظر سخنان وی بودند و البته گروهی سکوت وی را بهترین پاسخ ارزیابی می کردند. در چنین شرایطی بود که صفحه فیس بوک میرحسین موسوی از مردم خواست فارغ از گفته ها و نگفته های پیش بینی شده، جمعه در مکان برگزاری نماز جمعه تهران گردهم بیایند.البته هنوز اظهار نظر رسمی از سوی دفاتر سیدمحمدخاتمی و میرحسین موسوی صورت نگرفته است.

---------------

منبع : اعتماد

یوسفی‌اشکوری: نمی‌توان از رفسنجانی انتظار زیادی داشت

حسین علوی

alavi@radiozamaneh.com

در جریان اعتراضات گسترده اخیر به نتایج اعلام‌شده انتخابات ریاست جمهوری و حمایت صریح و قاطعانه آیت‌الله خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی از این نتایج، شکاف در بالاترین سطوح قدرت و از جمله در نهادهای روحانیت نیز گسترش یافته است. اکنون بار دیگر و به طور جدی‌تر مسأله درآمیزی دین و دولت و عواقب سیاسی و اجتماعی آن زیر ذره‌بین قرار گرفته و روحانیت ایران از مراجع مذهبی منتقد حکومت گرفته تا نهاد های مذهبی سهیم در قدرت، ناگزیر از پاسخ تازه ای به این مسأله شده‌اند.

در گفت و گویی با حسن یوسفی اشکوری، پژوهشگر مسائل دینی، ابتدا این مسأله را مطرح می کنم که با توجه به این‌که نگاه به رابطه‏ی دین و قدرت سیاسی یا دین و دولت، سال‌هاست که از بحث‏های مهم در جامعه‏ی سیاسی ایران بوده است، تأثیرگذاری این بحث را در رویدادهای مربوط به انتخابات اخیر ریاست جمهوری و اعتراضات گسترده‏ی مسالمت‏آمیزی که صورت می‏گیرد، چگونه ارزیابی می‏کند؟

بحث رابطه‏ی نهاد دین و نهاد حکومت، بحثی دیرینه است و از گذشته در این باره صحبت‏های فراوانی شده است. از آن جایی که اسلام در قیاس با ادیان دیگر، دینی تقریباً سیاسی و اجتماعی است، از صدر اسلام این بحث مطرح بوده است. به خصوص این‌که پیامبر این دین، حضرت محمد، خود ۱۰ سال در رأس یک حکومت در مدینه قرار داشته است.

ولی در عین حال تا دوران اخیر، بحث رابطه‏ی دین و دولت، بحثی بیشتر نظری بود و در عمل چندان مورد توجه نبود. چرا که بعد از پیامبر، جدایی دین از نهاد حکومت تا حدود زیادی به رسمیت شناخته شده بود و کم و بیش هم اجرا می‏شد. هر چند که نام رهبران جهان اسلام «خلیفه» یعنی جانشین پیامبر بود. در ایران هم از زمان صفویه، نهاد سلطنت پدید آمد که بیشتر تداوم نهاد سلطنت ایران‌شهری گذشته بود.

بعد از مشروطه، بحث رابطه‏ی دین و دولت، کمی جدی‌ترشد. ولی با نظریه‏پردازی کسانی چون نایینی و آخوند خراسانی، باز نهاد دین (روحانیت) و نهاد حکومت از هم تفکیک شدند.

در جریان انقلاب اسلامی ایران، آمیختگی دین و حکومت خیلی جدی شد و در نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی آن با مدل «ولایت مطلقه‏ی فقیه» تقریباً دین و حکومت چنان با هم آمیخته شد که دیگر به سادگی نمی‏توان آن‏ها را از هم تفکیک کرد.

با وجود این، بخش زیادی از علمای سنتی ما، هم‏چنان به همان نظریه‏ی دیرین شیعی وفادار ماندند و حکومت دینی را در زمان غیبت ناممکن شمردند. عده‏ای از روحانیون هم به مدل ولایت فقیه روی آوردند و از مؤسسان یا حامیان نظام جمهوری اسلامی مبتنی بر ولایت فقیه شدند.

در مقابل، در ۱۵ سال اخیر، بخشی از روشنفکران دینی باز به تفکیک نهاد دین از حکومت روی آوردند. الان هم در ایران، تقریباً، هیچ نواندیش مسلمان یا روشنفکر مسلمانی را نمی‏شناسم که به حکومت مذهبی، به معنای متعارف آن، چه از نوع ولایت فقیه و چه از نوع غیر ولایت فقیه آن معتقد باشد. امروز کم و بیش، همه به جدایی نهاد دین از حکومت باور دارند.

این بحث در طول این ۳۰ سال هم مطرح بوده. اما همان‏گونه که آقای میرحسین موسوی هم در اطلاعیه‏ی اخیرش مطرح کرد، این انتخابات مشکلات، بن‏بست‏ها و موانع نظام جمهوری اسلامی را به خوبی نشان داد. فکر می‏کنم یکی از پی‏آمد‏های تحولات اخیر، انتخابات و موضع‌گیری‌های نسبت به آن، پیش کشیده شدن همین مسأله‏ی نوع رابطه‏ی دین و حکومت است.

به عبارت دیگر، این مسایل سبب شد که بحران ایدئولوژیک و بحران ساختاری در نظام جمهوری اسلامی علنی شود. به خاطر این‌که از یک سو مردم با معیارهای جمهوریت در انتخابات شرکت کردند؛ هرچند آن هم بسیار محدود شده بود و مردم مجبور بودند به یکی از چهار کاندیدای تأیید صلاحیت‌شده رأی بدهند؛ اما در عمل مردم به فردی رأی دادند که تصور عمومی این است و شواهد هم نشان می‏‏‏‏دهد که بیشترین رأی را آورده و انتخاب شده است. اما ولی فقیه و نظام حاکم پشت سر کاندیدایی که در واقع رأی نیاورده، ایستادند و رأی او را چند برابر اعلام کردند. بعد هم رهبر نظام در برابر اکثریت مردم ایستاد.

این بحران، الان خود را علنی کرده است و فکر می‏کنم این بحث در تحولات آینده، هم از بعد نظری و هم از بعد عملی و سیاسی، بیش از پیش خود را آشکار خواهد کرد.

برای روحانیون، بحث انتخاب بین مصالح نظام دینی و مصالح جامعه مطرح است. می‏دانیم که بخشی از روحانیون منتقد، هر چند بیشتر به صورت انفرادی، در جریان رویدادهای اخیر وارد عرصه شدند و از حق مردم برای نظردهی، اعتراض و بازبینی صندوق‏های رأی دفاع کردند. ولی تشکل‏های روحانی، از جمله «روحانیت مبارز» و «روحانیون مبارز» محافظه‏کارانه‏تر وارد مسأله شدند. این مسأله که در چشم‌انداز نزدیک، روحانیت ایران بین مصالح جامعه و مصالح نظام و حتی مصالح دین بتوانند تفکیک بیشتری قائل شود و روی بیاورد به این‌که مصالح نهاد دین را در جدایی دین از دولت بداند، چه قدر محتمل است؟

به طور کلی نهاد روحانیت شیعه، حتی تا حدودی در اهل سنت، نهادی محافظه‏کار است. در گذشته هم چنین بوده است و روحانیون، به خصوص آن‏هایی که از علما و روحانیون سنتی به شمار می‏آیند، کم‏تر در تحولات سیاسی وارد می‏شوند و اظهار نظر صریح می‏کنند. البته، دوران خاص انقلاب تا حدودی استثنا است. ولی به هر حال روحانیت ما چه از جناح سنتی و چه از جناح نوگراتر و مدرن‏تر هم باشد، محافظه‏‏کارند و نظر نهایی خود را به سادگی ابراز نمی‏کنند.

بعد از پیروزی انقلاب، همان‏طور که اشاره شد، بخش عمده‏ای از روحانیون سنتی، هم‏چنان به عقیده سنتی‏شان وفادار ماندند و در حکومت دخالتی نکردند. بعضی‏هایشان مطلقاً اظهار نظری نکردند. بعضی‏ها هم با احتیاط در ارتباط با جمهوری اسلامی، نظراتی دادند‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏؛ یا تأیید کردند و یا گاهی انتقاد کردند.

درسال‏های اخیر، به خصوص بعد از روی کار آمدن دولت آقای احمدی‏نژاد، رابطه‏ی روحانیت و حکومت تا حدودی رابطه‏ی منسجم و هماهنگی مثل گذشته نبود. به عبارت دیگر، در این دوره، دولت از روحانیت فاصله گرفت و همین‏طور هم از سوی روحانیت، این فاصله ایجاد شد.

ولی در جریانات اخیر، بخشی از روحانیون از مردم یا از خواسته‏ها و مطالبات مردم و دو کاندیدایی که معترض بودند حمایت کردند. اما بخش محافظه‏کارترش، چندان صریح موضع نگرفت.

اما آن‏چه که شواهد نشان می‏دهد و می‏توان آن را با دلایل و قراین مختلفی نشان داد، این است که روحانیت فعلی، حتی آن سنتی‏ها هم از دولت نهم، به خصوص از شخص رییس دولت چندان راضی نبودند و در این انتخابات هم کم و بیش منتقد هستند؛ هر چند خیلی صریح اظهار نظر نکردند.

اساساً در روحانیت، تشکل‏های واحد سراسری نداریم؛ بلکه در درون آن، طیف‏ها و جریانات مختلف وجود دارد و عمدتاً به خصوص در سطح مراجع، بیشتر افراد هستند که سخن می‏گویند و افکار و اندیشه‏های شخصی‏شان را بیان می‏کنند.

ولی به نظر می‏رسد و پیش‏بینی من این است که با توجه به سیر تحولات در آینده، دولت دهم با بحران‏های جدی بیشتری مواجه خواهد شد. این دولت از ناحیه‏ی اکثریت مردم که به رییس دولت دهم رأی ندادند و به دو کاندیدای دیگر رأی دادند، همین‏‏‏‏طور خود دو کاندیدا و تشکل‏های روحانی و غیر روحانی حامی آنان، مانند «مجمع روحانیون مبارز تهران»، «مجمع محققین حوزه‏ی علمیه‏ی قم» و هم‏چنین شخصیت‏های بسیار برجسته‏ای مثل آیت‏الله طاهری اصفهانی، آیت‏الله منتظری، آیت‏الله صانعی، آقای عبدالله نوری و … فاقد وجاهت قانونی و وجاهت شرعی است و دچار بحران خواهد بود.

الان بحران، بحران مشروعیت است؛ برای این دولت و همین‏طور کل نظام جمهوری اسلامی.

تصور من این است که در تحولات آینده که این دولت با بحران‏های بیشتری مواجه خواهد بود، مواضع روحانیون نسبت به دولت و کل حاکمیت منتقدتر خواهد بود و بحث دین و دولت و نوع رابطه‏ی این دو جدی‏تر می‏شود. به نظر می‏رسد که سیر تحولات در جمهوری اسلامی، از همان آغاز تا الان و از الان به بعد، به سوی تقویت نظریه‏ی جدایی دین از حکومت خواهد بود.

می‏خواهم به نقش کلیدی تعدادی از روحانیون، به ویژه در شرایط سیاسی کنونی ایران اشاره کنم؛ روحانیونی که در مرکز قدرت هستند و در درجه‏ی اول، نقش آقای هاشمی رفسنجانی. بعد از این روی‏دادها احتمال داده می‏شد که آقای رفسنجانی با توجه به این‌که ریاست مجلس خبرگان و هم‌چنین ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام را دارد، از نفوذش استفاده کند و روحانیت به ویژه روحانیونی را که نقش مهمی در قدرت دارند، به سوی یک سری تغییرات در ساختار قدرت بکشاند. از جمله مطرح می‏شد که ایشان برای تشکیل مجلس خبرگان رهبری تلاش کرده ولی موفق نشده است؛ یا این‌که چند جمعه‏ی متوالی ایشان در نماز جمعه شرکت نکرده‏ است و جامعه به این حرکت، به عنوان نوعی اعتراض نگاه می‏کند. اساساً این انتظار از آقای رفسنجانی که پیش‏‏گام تغییری در ساختار قدرت باشد، چه قدر واقع‏بینانه است؟ فکر می‏کنید که بر مواضع او تردید غالب است یا این‌که در حال انجام اقداماتی است که هنوز برآمد نکرده است؟

آن چه که مسلم است، آقای هاشمی رفسنجانی از معترضان بسیار جدی به آقای احمدی‏نژاد و دولت او است که از چهار سال پیش آغاز و به تدریج، به ویژه در دوران تبلیغات انتخاباتی، با افشاگری‏ها و بی‏پروایی‏های آقای احمدی‏نژاد، آن‏ هم در رسانه‏ی ملی، علنی شده است.

آقای رفسنجانی به شدت معترض و مخالف است و حال که این پرده‏ها هم برداشته شده و حریم‏ها شکسته شده است، در مخالفت خود با دولت فعلی هیچ تردیدی ندارد. به اضافه‏ی این‌که انتخابات رسوایی برگزار شد و چنین تأییدیه‏های محکمی از این انتخابات فاقد وجاهت قانونی و کودتاگونه صورت گرفت.

طبیعی است که آقای هاشمی به شدت ناراضی و ناخرسند است؛ هم به اعتبار دفاع از شخصیت فردی خود و هم به اعتبار دفاع از طیف هم‏فکران و تا حدودی هم‏پیمانانش. چون در این انتخابات، آقای هاشمی در طیف اصلاح‏طلبان قرار گرفت و به طور تقریباً روشنی از آقای موسوی حمایت می‏کرد. بنابراین مردم انتظار دارند که ایشان هم به عنوان دفاع از خود و هم دفاع از نظام جمهوری اسلامی و هم‏پیمانانش که مهم است، اقدامی بکند.

اما به نظر من، ایشان نمی‏تواند کار زیاد جدی و مؤثری انجام بدهد. چرا که در موقعیت بسیار دشواری قرار گرفته است. اگر بخواهد مانند آقای طاهری اصفهانی و آقایان مراجع معترض قم، موضع رسمی بگیرد، با دو سمت بسیار مهمی که در ساختار نظام جمهوری اسلامی دارد، با موقعیت ویژه‏ای که نزد رهبری دارد، دچار مشکل خواهد شد.

اگر موضع صریح و روشن منتقدانه‏ای بگیرد، باید از سمت‏های خود استعفا بدهد یا اساساً کنارش خواهند گذاشت. سرنوشت آینده‏اش نیز بسیار تاریک خواهد بود و مشکلات خیلی جدی برای خودش و برای کل نظام به وجود خواهد آمد.

اگر بخواهد به آن طرف بپیوندد و انتخابات را تأیید کند و مانند گذشته، حداقل صورت ظاهر را حفظ کند، با مواضع ایشان و با انتظاری که از او هست، سازگار نیست. این وضعیت دوگانه‏ی سکوت اعتراضی یا در خط بینابین حرکت کردن هم، نمی‏تواند چندان ادامه پیدا کند.

۱۵-۱۰ روز دیگر، زمان تنفیذ حکم ریاست جمهوری است و آقای هاشمی باید روشن کند که در چنین جلسه‏ای شرکت می‏کند یا خیر. کسانی مثل آقای موسوی یا کروبی و ... اعلام کرده‌اند که شرکت نخواهند کرد. ولی آقای هاشمی اگر شرکت نکند، به معنای مخالفت جدی و مقابله با رهبری و نظام تلقی خواهد شد و اگر شرکت کند، بازهم پیامدهای خاص خود را خواهد داشت.

این‌که گفته شده آقای رفسنجانی می‏خواسته با مجلس خبرگان صحبت کند، آنان را قانع کند و بحث عزل رهبری و شورایی شدن رهبری مطرح بود، این‏ها هم در شرایط فعلی، به نظر من یک مقدار آرمان‏گرایانه است. ساختار نظام جمهوری اسلامی به گونه‏ای است که به هیچ وجه، اجازه‏ی عزل رهبری را با عنوان عدم صلاحیت نمی‌دهد. شورایی شدن هم باز دچار مشکلاتی است. به هر حال جمع‏بندی من این است که آقای هاشمی رفسنجانی کارآیی چندانی ندارد و نمی‏تواند نقش مؤثری داشته باشد.

ولی با همه‏ی این حرف‏ها، چنین می‏شود تصور کرد که آقای هاشمی سرانجام به نوعی سازش می‏رسد و برای حفظ ظاهر هم که شده، سکوت خواهد کرد. اما این به معنای آن نیست که این بحث‏ها در آینده، جدی نشود یا آقای هاشمی رفسنجانی نتواند نقش‏های جدی‏تری در آینده بازی کند.

فعلاً شرایط بسیار حاد و بحرانی‏ است. فکر می‏کنم آقای هاشمی مثل همیشه سعی می‏کند از این بحران هم عبور کند و با سکوت و آرامش این مرحله را پشت سر بگذارد تا در فرصت مناسبی در آینده، بتواند مخالفت‏های خود را با دولت احمدی‏نژاد به شکل دیگری ابراز کند و یا اگر در ارتباط با رهبری، بنا است تصمیم‏گیری شود، با زمینه‏سازی‏ها و مقدماتی که لازم دارد، بتواند در شرایط دیگری، کاری انجام بدهد.

در چشم‏انداز کوتاه‌مدت، نه می‏توان از آقای هاشمی رفسنجانی انتظار زیادی داشت و نه ایشان حاضر است دست به ریسک بزرگی بزند که به مرگ و زندگی او مربوط است. فکر می‏کنم شرایط فعلی آن قدر حاد است که اگر ایشان بخواهد با رهبری و نظام مقابله کند، به مرگ سیاسی و احتمالاً فیزیکی او منجر خواهد شد.

مسأله‏ی دیگر، نقش خود آقای خامنه‏ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی و رابطه‏ی او با منابع قدرت در ساختار جمهوری اسلامی است. برخی تحلیل‏گران معتقدند که تأثیرپذیری ایشان به‏ویژه از فرمانده‌ان سپاه که دارای نفوذ زیادی در سطوح بالای قدرت هستند، زیاد است. برخی هم اعتقاد دارند که این روند برعکس است؛ یعنی هنوز نفوذ شخص آقای خامنه‏ای، به عنوان ولی فقیه و قشری از روحانیون بر فرمانده‌ان نظامی و پاسداران بسیار زیادتر از آن است که تأثیرپذیری تعیین‌کننده‏ای از این محافل داشته باشند. ارزیابی شما در این زمینه چیست؟

واقعیت این است که اطلاعات خیلی دقیق و معینی از این نوع روابط یا مسائل پشت پرده‏ی آن ندارم. ولی به نظر می‏رسد که با گذشت زمان، به خصوص در دولت آقای احمدی‏نژاد، به دلیل کمک‏هایی که آقای احمدی‏نژاد از نظر اقتصادی و سیاسی کرده است، نیروهای نظامی قدرت بیشتری پیدا کردند.

بسیاری از سرداران سپاه یونیفورم نظامی‏شان را کنار گذاشته‏اند؛ آمده‌اند وزیر، وکیل، استاندار و یا فرماندار شده‌اند. هم‏چنین کمک‏های اقتصادی فراوانی به نهاد سپاه، نیروهای بسیج، مساجد و نیروهایی که به نوعی با نهادهای قدرت جمهوری اسلامی در پشت و یا پیش صحنه ارتباط دارند، شده است.

این نیروها قدرت زیادی پیدا کرده‌اند و قطعاً این قدرت در رهبری هم بیش از گذشته نفوذ دارد و احتمالاً این نقش در انتخابات اخیر هم بسیار مؤثر بوده است. چرا که بسیاری از فرماندهان عالی سپاه (نمی‏خواهم بگویم همه‏ی آن‏ها) همین‏طور نماینده‏ی ولی فقیه در سپاه، از حدود یک سال پیش، بارها و بارها در سخنان رسمی‏شان و به طور علنی‏، از احمدی‏نژاد حمایت می‏کردند و نسبت به تغییر او، رأی نیاوردن و انتخاب نشدنش هشدار می‏دادند.

همه‏ی این‏ها نشان می‏دهد که آن‏ها عزم‏شان جزم بود که آقای احمدی‏‏نژاد را ابقا کنند. چرا که مطابق با مصالح آن‏ها بود. قطعاً آن‏ها در تصمیم فرماندهی کل قوا هم تأثیر دارند و خود آقای خامنه‏ای هم به عنوان ولی فقیه، فرمانده‏ی کل قوا، از نظر قانونی و شکلی روی آن‏ها تأثیر دارد.

این تأثیر و تأثر متقابل و روابط متقابل، قطعاً برقرار است. اما این‌که کدام یک از این‌ها گروگان دیگری است و کدام یک از این‏ها، به خصوص در تحولات اخیر، نقش فائقه داشته، دقیقاً برای من روشن نیست و نمی‏توانم در این زمینه، اظهار نظر دقیق و روشنی داشته باشم.

--------------------------------

منبع : رادیو زمانه

سرمقاله اعتماد ملی دوشنبه ۲۲ تیر ۱۳۸۸

www.emadbaghi.com

گزاره « استفاده ابزاری از حقوق بشر» در دوسه دهه اخیر چندان تکرار شده که در ادبیات سیاسی ما دمده شده و آشنای عام و خاص است اما گاه حکایت های دندانگیری در این زمینه پدیدار می شود که از چشم اهل نظر پنهان نمی ماند. درباب استفاده ابزاری غربی ها از حقوق بشر در این سالیان، سخن های روا و ناروا از تریبون های رسمی آنقدر خوانده و شنیده ایم که نیازی به واگویی آنها و همصدا شدن با آنها نمی بینم اما درست در روزهایی که در آن بسر می بریم و مسئولان رسمی و انتظامی از بازداشت دست کم دوهزار و پانصد تن (البته در تهران) خبر می دهند و کشته شدن بیست تن را مسئولان نیروی انتظامی پذیرفته اند، فعلا به آمارهای واقعی و مستند وبسیار افزون تر از آنچه گفته شده کاری نداریم اما دستگاههای عظیم رسانه ای دولتی( که قرار بود به حکم ارتزاق از بیت المال، رسانه ملی باشند) گویی هیچ حادثه ای رخ نداده و نه تنها از نقض حقو ق بشر که حتی از نقض گسترده قوانین داخلی و حقوق شهروندی هم سخن نمی گویند و گویی اکنون در بالاترین تراز استاندارهای بین المللی رعایت حقوق بشر و شهروندی قرار داریم اما وقتی خبر کشته شدن یک زن مسلمان مصری توسط یک متهم در دادگاهی در آلمان منتشر می شود به خبر اصلی این رسانه ها تبدیل شده و همه جهان مدافع حقوق بشر و فعالان حقوق بشر را به محاکمه می کشند که چرا سکوت پیشه کرده و با این کارخود ثابت می کنند که از حقوق بشر استفاده سیاسی و ابزاری می شود!

بدیهی است که نگارنده به عنوان یک فعال حقوق بشر این جنایت را در آلمان و در هر جغرافیای دیگری رخ می داد محکوم می کند اما با توجه به اینکه موضوع این زن یک موضوع نسبتا شخصی بود ولی موضوع بازداشت شدگان روزهای اخیر و رفتارهای که خبرش به ما می رسد جنبه سیاسی داشته و طرف آن یک دولت است باید به ما حق بدهند به طریق اولی به این رفتارها قاطعانه ترمعترض باشیم و بلکه خودشان نیز با همین قیاس باید معترض باشند. بجز آنان که به ناحق کشته شدند یا صدها تن که مجروح شدند ، کمترین رفتارهایی که اکنون با زندانیان می شود نگهداری در سلول های بسته است که طبق قوانین بین المللی و داخلی شکنجه بشمار می آید و حتی آیت الله خامنه ای که پیش از انقلاب ۵ روز در سلول انفرادی بسر برده اند چنان خاطره تلخ آن روزها برای ایشان باقی مانده است که سی سال بعد از آن می گوید هر روز سلول انفرادی به اندازه ده روز است. این سخن یعنی پذیرش شکنجه بودن سلول بسته و محروم از امکانات اولیه زندگی چه یک نفره و چه دو یا سه نفره.

شگفت این است که رسانه های باصطلاح ملی برای کشته شدن آن زن در آلمان، فریاد و فغان سر می دهند اما برای هزاران شهروند در ایران دشنام و افترا و لقب اغتشاشگر و برانداز و وابسته و ... نثار می کنند. برفرض هم که چنین تهمت هایی وارد بود (که قطعا نیست) اما مگر حقوق شهروندی آنها ساقط شدنی است؟ مگر می توان قانون آیین دادرسی و مقررات نگهداری در بازداشتگاههای موقت را حتی درباره مجرم زیر پا نهاد؟

اما جلوه این تبعیض ها و استفاده ابزاری در قلمرو خارجی نیز چشمگیرتر است. درست همزمان با آه و فغان برای کشته شدن ناحق یک زن مسلمان در آلمان از سوی همین رسانه ها و دستگاههای دیپلماسی وابسته به آن، جهان شاهد بود که در چین در یک روز مسلمانان ایغور در یک تظاهرات مسالمت آمیزبری اعتراض به کشته شدن دو هموطن خود در یک کارخانه، مورد حمله پلیس و لباس شخصی های چینی نامسلمان قرار گرفتند و بیش از ۱۸۰ تن شهید و صدها تن مجروح شدند اما در رسانه ملی!! خبری از اعتراض که پیشکش حتی از خبررسانی هم نبود و روزنامه معروف اصولگرایی هم که گمان می کند خبرها در عالم واقع با کوچک و بزرگ شدن توسط آنها کوچک و بزرگ می شوند این خبر تکان دهنده را نه تنها در صفحه نخست پوشش نمی دهد که در حاشیه ای در صفحه آخر منعکس می کند و البته هیچ ذکری از مسلمان بودن کشته شدگان و معترضان هم نمی کند.

رفتار دوگانه این جریان در عرصه بین المللی بسیار شگفت انگیز است. در جریان حمله اسراییل به حماس در غزه که توسط سازمان های بین المللی حقوق بشر نیز جنایت جنگی خوانده شد به حق اعتراضات گسترده ای روا داشتند و حتی تمام شبکه های فارسی و عربی و انگلیسی ایران (ده شبکه) اغلب ساعات و بخش های خبری و غیرخبری خود را به آن اختصاص دادند به نحوی که گویی این جنگ مستقیما به ایران تحمیل شده است.در جریان این جنگ غیر انسانی بیش ازهزارفلسطینی کشته شدند . اما جالب اینجاست که چند سال است مسلمانان چچن در بمباران و کشتار روس ها صدها برابر مسلمانان غزه کشته و مجروح می دهند اما حتی خبر آن هم در رسانه های ایران نمی آید در حالی که تلویزیون خود روسیه خبرهای جنگ و کشته و مجروح شدن و اسارت چچنی ها را منتشر می کند اما رسانه های ایران حتی به اندازه خود روس ها نیز خبر رسانی نمی کنند. چرا؟ اگر معیار آنها اعتقادی باشد چه فرقی میان مسلمان چچنی و چینی و مصری و ایرانی و فلسطینی وجود دارد؟ اگر معیارحقوق بشری باشد نیز اساسا میان مسلمان و غیر مسلمان نباید تبعیضی باشد و نسبت به همه باید به اعتبار کرامت ذاتی انسان حساسیت یکسانی داشت. بنابر این می توان استنباط کرد که ادعای دفاع از مردم فلسطین و یا آن زن مقتوله درآلمان نه جنبه دینی دارد و نه جنبه حقوق بشری و صرفا کنشی سیاسی است که در پوشش های نامناسب پیچیده شده است. چین و روسیه به دلیل اینکه در جریان حوادث اخیر از دولت حمایت کرده اند نباید از واکنش دستگاه دیپلماسی ایران برنجند. یک معامله سیاسی بر سر جان انسان ها (از نگاه مدافعان حقوق بشر) و بر سر جان مسلمانها(از نگاه اعتقادی و اسلامی). در واقع همزمان شاهد استفاده ابزاری از حقوق بشر و دین در برابر حکومت هایی هستیم که هم در دشمنی با حقوق بشر و هم در دشمنی با دین شهره اند اما از اغماض دولتی که خود را پرچمدار حمایت از مسلمانان و مظلومان جهان می داند برخوردار می شوند و جنایت آنها دیگر جنایت نیست. اتفاقا همین دیروز بود که روزنامه کیهان هم نوشته بود«از جمهوری اسلامی ایران که پرچمدار نهضت جهانی اسلام است انتظار می‌رود در اخراج سفیر دولت فاشیست آلمان پیشگام باشد.»

این کودتا به مذاق خیلی ها سازگار آمده، ولی شاهنامه آخرش خوش است

در خواست اعزام نماینده شخصی به جمهوری اسلامی ایران

پنجشنبه ۱۸ تیر ۱۳۸۸ - ۰۹ ژوییه ۲۰۰۹

خدمت عالیجناب آقای بان کی مون
دبیر کل
سازمان ملل متحد
پاریس، 2 ژوئیه 2009 (11 تیر 1388)

موضوع: در خواست اعزام نماینده شخصی به جمهوری اسلامی ایران

عالیجناب دبیر کل،
فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر، جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران و دارنده جایزه نوبل صلح شیرین عبادی مایل هستند دل مشغولی عمیق خود را در باره وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران به اطلاع شما برسانند.
در این چارچوب ما مایل هستیم درخواست خود از شما برای انتصاب نمایندهای شخصی برای ایران تکرار کنیم. این درخواست در گفتگوی تلفنی شما با شیرین عبادی در روز 23 ژوئیه مطرح شد.
نماینده شما میتواند به منظور تکمیل گزارش شما در باره وضعیت حقوق بشر در ایران برای شصت و چهارمین مجمع عمومی در پاییز امسال1، در باره خشونتهای پس از انتخابات در جمهوری اسلامی ایران تحقیق و اطلاعات گردآوری کند.
وضعیت حقوق بشر واقعا در پی انتخابات ریاست جمهوری در روز 12 ژوئن (22 خرداد) به وخامت گراییده است. به دنبال محکومیت گسترده خشونتهای علیه اعتراض کنندگان مسالمت جو، در سطح بین المللی، مقامات ایرانی عمدا به پخش اطلاعات کاذب در باره مسئولان خشونت جدی علیه اعتراض کنندگان پرداختهاند، از جمله مدعی شدهاند که دخترجوانی که به وسیله شلیک گلوله کشته و تصویرش در سراسر جهان در اینترنت منتشر شد (ندا آقا سلطان)، به دست ماموران سیا که در میان اعتراض کنندگان حضور داشتهاند به قتل رسیده است. به علاوه، تمام تلاشها برای محکوم کردن موارد جدی نقض حقوق بشر انجام شده پس از انتخابات به شدت سرکوب شده است.
موارد زیر شرح کوتاهی از موارد مهم نقض حقوق بشر است که در طی سرکوب مشاهده شده و فدراسیون بین المللی حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران موفق به تایید آنها شده اند.

1 ـ موارد نقض ماده 25 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی

موارد متعددی آشکارشده است که سوءظن جدی نسبت به تقلب انتخاباتی در طی انتخابات ریاست جمهوری در ایران در روز 12 ژوئن (22 خرداد) ایجاد میکند و این از موارد نقض ماده 25 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی در مورد حق انتخابات آزاد و عادلانه است که ایران نیز تصویب کرده است.
* برگ رای در شهرهای شیراز و تبریز ظاهرا تمام شد، در حالی که دو هفته پیش از آن وزارت کشور اعلام کرده بود که برای مجموع 48 میلیون رای دهنده بیش از 57 میلیون برگ رای چاپ کرده است.
* نمایندگان تمام نامزدهای انتخاباتی قراربود درتمام حوزههای رای گیری حضور داشته باشند. اما زمانی که شمارش آرا شروع شد، نمایندگان نامزدهای اصلاح طلب از حوزههای رای گیری اخراج شدند و نتوانستند در هنگام شمارش آرا حضور داشته باشند.
* در شب روز انتخابات، با وجود این که شمارش آرا هنوز در جریان بود، آیت الله خامنهای پیروزی رئیس جمهور وقت را اعلام کرد.
* در 50 شهر، تعداد آرا شمارش شده بیش از مجموع جمعیت واجد حق رای آن شهرها بوده است.
* در پی ادعاهای مربوط به تخلف، شورای نگهبان2 اعلام کرد که تعداد معدودی از تخلفهای ادعایی را مورد بررسی قرار خواهد داد، اما پیش از این که بتواند به تحقیقاتش خاتمه بدهد، آیت الله خامنهای در نماز جمعه 19 ژوئن (29 خرداد) تکرار کرد که انتخابات عادلانه و آزاد بوده است.

2 ـ سرکوب آزادی بیان و اطلاعات

o در روز 25 ژوئن 2009، در پی انتخابات، بنا به اعلام گزارشگران بدون مرز، دستگیری و بازداشت 27 روزنامه نگار تایید شد. این تعداد شامل 20 نفر از روزنامه کلمه سبز بود.
o چندین روزنامه نگار خارجی از ایران اخراج و از دادن گزارش در باره رویدادها در ایران منع شدهاند. در یک مورد خاص، به جُن لین (Jon Leyne)، خبرنگار بی بی سی در تهران در روز 21 ژوئن دستور داده شد بر اساس ادعای «حمایت از آشوبگران» به عنوان بخشی از «توطئه» انگلستان علیه ایران، کشور را ترک کند. در همان روز، مازیار بهاری، خبرنگار نیوزویک در منزلش دستگیر شد.
o تارنماهای اینترنتی و خطوط تلفن در چندین نوبت مسدود شدهاند و از پخش اطلاعات در باره انتخابات و وضعیت کشور پس از انتخابات جلوگیری به عمل آمده است.

3 ـ نقض حق آزادی تشکل و تجمع

* تظاهرات مسالمتآمیز در اعتراض به تقلب ادعایی در انتخابات بارها ممنوع شده، در حالی که به تظاهرات در پشتیبانی از رئیس جمهور احمدی نژاد مجوز داده شده است.
* درروزهای پس از انتخابات ریاست جمهوری، نیروهای بسیج به تظاهرات مسالمتآمیز حمله کردند، تظاهرکنندگان را کتک زدند و دستگیر کردند و چند تن از آنها را کشتند. دولت مرگ 20 نفر را در طی تظاهرات تایید کرده است.
* در روز 26 ژوئن، آیت الله احمد خاتمی در نماز جمعه از مقامات قضایی خواست «اغتشاشگران» را به شدت مجازات کند و آنها را «محارب» به معنای دشمن خدا نامید و خواستار مجازات «قاطع و بیرحمانه» آنها شد. طبق قانون اسلامی در ایران، مجازات کسانی که به عنوان محارب محکوم شوند، اعدام است.
* آخرین نکته مهم که شایسته یادآوری است این است که کانون مدافعان حقوق بشر، سازمان عضو فدراسیون بین المللی جامعههای حقوق بشر در ایران از دسامبر 2008 (آذر 1387) به وسیله مقامات ایران بسته شده است و قادر نیست آزادانه فعالیت کند. یکی از فعالیتهای کانون مدافعان حقوق بشر شامل نظارت برسازگاری قوانین و رویههای انتخاباتی با موازین بین المللی حقوق بشر و با قانون اساسی ایران و قوانین کشوری است.

4 ـ اعدامهای فوری

* مردم غیرنظامی بی سلاح که در خیابانها اعتراض میکردند در طی تظاهرات مسالمتآمیز کشته شدهاند. در پی تظاهرات بسیار بزرگی در خیابانهای تهران در روز 20 ژوئن، از بالای یک ساختمان دولتی محل استقرار نیروهای بسیج به جمعیت تیراندازی شد. گزارشهای دیگر حاکی است که در شب 14 ژوئن، سه خوابگاه دانشجویی در تهران، تبریز و اصفهان مورد حمله نیروهای بسیج قرار گرفت و منجر به کشته شدن 10 دانشجو و زخمی شدن ده ها دانشجوی دیگر شد.
* به علاوه، منابع موثق در نهادهای پزشکی گزارش کردهاند که در ارتباط با اعتراضها، 20 جنازه در سردخانههای دو بیمارستان بزرگ تهران ثبت شده که روی برخی از آنها جراحات متعدد ناشی از اصابت گلوله وجود داشته است.

5 ـ ناپدید شدن اجباری، دستگیری و بازداشت خودسرانه

* در روز 14 ژوئن، گروه های سیاسی اصلاح طلب در ایران اظهار داشتند که حداقل 100 نفر در طی شب دستگیر شده اند.
* در روز 15 ژوئن، مقامات ایرانی ادعا کردند که بیش از 200 نفر را در ارتباط با تظاهرات دستگیر کرده اند.
* در روز 27 ژوئن، جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران گزارش داد که بیش از 2000 نفر در طی اعتراض های مسالمت آمیز دو هفته ای دستگیر شده اند.
* تعداد زیادی از مدافعان حقوق بشر، روزنامه نگاران، مخالفان سیاسی و روشنفکران دستگیر شده اند. برخی پس از چند ساعت یا روز آزاد شده اند، اما اکثریت آنها در بازداشت مانده اند.
* دو عضو کانون مدافعان حقوق بشر، عبدالفتاح سلطانی وکیل دادگستری در تهران و عضو موسس کانون مدافعان حقوق بشر و آقای عبدالرضا تاجیک عضو فعال کانون، به ترتیب در روزهای 15 و 16 ژوئن به وسیله ماموران لباس شخصی دستگیر شده اند و کماکان در محل نامعلومی در بازداشت به سر می برند.
* در روز 12 ژوئن، آقای احمد زیدآبادی، تحلیگر سیاسی و فعال جامعه مدنی، دستگیر شد. محل بازداشت او نامعلوم است.
* بنا به اعلام گزارشگران بدون مرز، پس از انتخابات ریاست جمهوری، 34 روزنامه نگار دستگیر شده اند.
* در روز 21 ژوئن، از دادستان ایرانی، سعید مرتضوی خواسته شد که فعالیت های رهبران اصلاح طلب و مسئولان حزبی بازداشت شده را مورد رسیدگی قرار دهد. مرتضوی به خاطر شرکت در شکنجه، بازداشت های غیرقانونی و گرفتن اعتراف های اجباری در گذشته شهرت دارد. او در قتل زهرا کاظمی، روزنامه نگار ایرانی ـ کانادایی، شرکت داشت و به ویژه از سوی سازمان ملل به داشتن مسئولیت در بازداشت خودسرانه و سرکوب متهم شده است.3

6 ـ نقض حق دفاع از حقوق بشر

* مقامات دولتی در دسامبر 2008 کانون مدافعان حقوق بشر را بستند و دفاتر آن تا به امروز بسته است.
* همانطور که پیشتر ذکر شد، عبدالفتاح سلطانی، عضو موسس کانون مدافعان حقوق بشر و وکیل سرشناس حقوق بشری، در روز 16 ژوئن 2009 به وسیله افراد لباس شخصی در جلوی منزلش دستگیر شد و ما از آن پس از ایشان بی خبریم.
* آقای احمد زیدآبادی، تحلیلگر سیاسی و فعال جامعه مدنی، در روز 12 ژوئن 2009 دستگیر شد و محل بازداشت او نامعلوم است.
* در شب 20 ژوئن 2009، خانم ژیلا بنی یعقوب، فعال سرشناس حقوق زنان، در منزلش در تهران به وسیله ماموران لباس شخصی وزارت اطلاعات دستگیر شد. محل بازداشت او نامعلوم است.
* در روز 25 ژوئن، رسانه های ایران نامه بی امضایی را منتشر کردند که گویا وکلا، استادان دانشگاه و خانواده های شهدا و ایثارگران نوشته و از وزیر دادگستری غلامحسین الهام خواسته اند علیه خانم شیرین عبادی به خاطر نقض قوانین اسلام و قانون اساسی از طریق فعالیت حقوق بشری اقامه دعوی کند. این گونه تهدیدها پیامد مستقیم رشته دیدارها و گفتگوهایی است که خانم عبادی از طریق فدراسیون بین المللی جامعههای حقوق بشر با جنابعالی، و نیز کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، نماینده عالی سیاست مشترک خارجی و امنیتی اتحادیه اروپا، کمیسر اروپایی روابط خارجی و نیز رئیس و اعضای پارلمان اروپا برای گزارش در باره وضعیت کنونی حقوق بشر در ایران در پی سرکوب به عمل آورده است. خانم عبادی در عین حال گزارش سالانه برنامه نظارت را در روز 19 ژوئن در ژنو ارائه کرد که وخامت اوضاع مدافعان حقوق بشر در کشور را مورد بررسی قرار داده بود. گویا مقامات ایرانی رأسا این تهدیدها را ترتیب داده اند.
پنج کارشناس مستقل سازمان ملل نگرانی عمیق خود را از به کارگیری مفرط نیروی پلیس، دستگیری ها و قتل های خودسرانه در طی دو هفته گذشته در جمهوری اسلامی ایران ابراز کرده اند. آنها از مقامات خواسته اند حقوق آزادی بیان و تجمع را در سراسر کشور کاملا تضمین کنند. کمیسر عالی سازمان ملل برای حقوق بشرنیز نگرانی خود را در پی گزارش های دستگیری های خودسرانه و به کارگیری غیرقانونی نیروی قهر مفرط به وسیله نیروهای نیمه رسمی ابراز کرده و تعهدات مقامات ایرانی را طبق قانون بین المللی حقوق بشر یادآوری کرده است. جنابعالی نیز نگرانی خود را از خشونت پس از انتخابات، و به وِیژه از به کارگیری نامتناسب خشونت علیه غیرنظامیان، ابراز کرده اید و توقف فوری دستگیری ها، تهدیدها و به کارگیری نیروی قهر را مورد تاکید قرار داده اید.
با وجود این، این درخواست ها تا به امروز در جلوگیری از سرکوب و فراهم آوردن امکان یک تحقیق مستقل در باره موارد نقض حقوق بشر ناموفق بوده اند.
مقامات ایرانی، شامل قوه قضاییه، که مسئولان اصلی سرکوب هستند، حاضر نیستند تحقیقی معتبر و موثر در باره موارد نقض حقوق بشر مورد مشاهده انجام دهند. به واقع، همانطور که در بالا نشان داده شد، قوه قضاییه، به ویژه دادستان تهران، یکی از ابزار سرکوب بوده است و نه ابزار حمایت از قربانیان در برابر موارد نقض حقوق بشر.
سازمان های غیردولتی و جامعه مدنی، رسانه های مستقل از ایران یا از خارج نیز بطور فعال سرکوب شده اند تا از فعالیت های تحقیقی و گزارش دهی آنها جلوگیری شود.
بنابراین تنها یک راه کار فراملی می تواند تحقیق مناسب در باره موارد نقض حقوق بشر را برای قربانیان فراهم آورد. چنین راهکاری امروز وجود دارد و از طریق قطعنامه شماره A/C3/63/L40 مجمع عمومی سازمان ملل ایجاد شده است.
با وجود این، با توجه به ممانعت شدید مقامات ایرانی از دسترسی به اطلاعات مربوط به موارد نقض حقوق بشر، کاملا محتمل است که جنابعالی با دشواری ِ صرف دسترسی به منابع موثق و کسب اطلاعات تایید شده در باره رویدادها در طی انتخابات 12 ژوئن (22 خرداد) و پس از آن مواجه باشید.
بنابراین به باور ما کاملا درست و مناسب است که جنابعالی یک نماینده شخصی تحت مسئولیت مستقیم خودتان برای تحقیق در باره وضعیت در ایران منصوب نمایید. چنین نماینده ای از نفوذ شما در ارتباط با مقامات ایران بهره مند خواهد بود، حال آن که گروه های حقوق بشری در ایران و خارج از ایران در طی این سرکوب فعال از چنین نفوذی محروم هستند.
با تشکر از توجه جنابعالی به این موضوع و پیگیری آن.

با احترام
امضا: شیرین عبادی، برنده جایزه نوبل صلح
امضا: سوهیر بالحسن، رئیس فدراسیون بین المللی جامعههای حقوق بشر
امضا: عبدالکریم لاهیجی، رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، نایب رئیس فدراسیون بین المللی جامعههای حقوق بشر

--------------------------

منبع : http://asre-nou.net/php/view.php?objnr=4540

این چه بازی زشتی است که به راه انداختید؟

تهران به مقصد دانشگاه تهران :

1- میدان ونک – میدان ولیعصر – خیابان انقلاب – میدان انقلاب
2- میدان قندی – خیابان سهروردی – میدان هفت تیر – خیابان کریم خان – خیابان انقلاب – میدان انقلاب
3- میدان امام حسین – میدان فردوسی – خیابان انقلاب – میدان انقلاب
4- میدان امام خمینی (توپخانه) – میدان 31 شهریور – خیابان حافظ – خیابان انقلاب – میدان انقلاب
5- میدان راه آهن – میدان منیریه – خیابان ولیعصر – خیابان انقلاب – میدان انقلاب
6- خیابان رودکی (سلسبیل) – خیابان آزادی – میدان انقلاب
7- میدان آزادی – خیابان آزادی – میدان انقلاب
8- میدان صادقیه – ستارخان – میدان توحید – بزرگراه نواب – خیابان آزادی – میدان انقلاب
9- تقاطع جلال آل احمد وکارگر – خیابان کارگر – میدان انقلاب

شیراز :

1- خیابان ستارخان – خیابان ملاصدرا – خیابان زند – فلکه ستاد
2- میدان دانشجو (علم) – خیابان باغ ارم – بلوار آزادی – فلکه ستاد
3- چهارراه سینما سعدی – چهارراه پارامونت – خیابان مشیرفاطمی – فلکه ستاد
4- دروازه کازرون – چهارراه گمرک – چهارراه پارامونت – خیابان مشیرفاطمی – فلکه ستاد
5- شاهچراغ – چهارراه نمازی – فلکه شهرداری – چهرراه زند – فلکه ستاد
6- دروازه اصفهان – – فلکه شهرداری – چهرراه زند – فلکه ستاد

مشهد :

1- پارک ملت – بولوار سجاد – فلکه راهنمایی
2- میدان بوعلی – میدان فردوسی – فلکه راهنمایی
3- خیابان مطهری – میدان تختی – فلکه راهنمایی
4- حرم امام رضا – میدان سعدی – میدان تختی – فلکه راهنمایی
5- میدان هفده شهریور – میدان ده دی – سناباد – فلکه راهنمایی
6- میدان دکتر شریعتی – فلکه احمدآباد – سه راه راهنمایی – فلکه راهنمایی
7- میدان فلسطین – سه راه راهنمایی – فلکه راهنمایی

اصفهان :

1- میدان فرح آباد – خیابان وحید – خیابان بوستان ملت – سی و سه پل
2- چهاراه دانشگاه – خیابان حکیم نظامی – خیابان بوستان ملت – سی و سه پل
3- دروازه شیراز – چهارباغ بالا – سی و سه پل
4- فلکه فرودگاه (بسیج) – فلکه فیض – خیابان میرفندرسکی – چهارباغ بالا – سی و سه پل
5- فلکه بزرگمهر – فلکه خواجو – سی و سه پل
6- میدان احمدآباد – چهارراه شکرشکن – چهارراه نقاشی – فلکه خواجو – سی و سه پل
7- سبزه میدان – چهارراه شکرشکن – چهارراه نقاشی – فلکه خواجو – سی و سه پل
8- میدان نقش جهان – دروازه دولت – چهارباغ پایین – سی و سه پل
9- میدان وفایی – چهارراه دکتر بهشتی – چهارراه قصر – سی و سه پل



تبریز :

1- میدان ستارخان – سه راه توکلی – چهارراه حقیقت – میدان شمس تبریزی – پل قاری
2- میدان انقلاب – سه راه توکلی – چهارراه حقیقت – میدان شمس تبریزی – پل قاری
3- تقاطع خواجه رشید – پل قاری
4- چهرراه آبرسان – چهارراه منصور – سه راه خاقانی – میدان دانشسرا – پل قاری
5- چهارراه ارتش – چهارراه باغشمال – سه راه خاقانی – میدان دانشسرا – پل قاری
6- چهارراه حکیم نظامی – چهارراه شهناز – سه راه خاقانی – میدان دانشسرا – پل قاری
7- چهارراه لاله – میدان قونقا – سه راه خاقانی – میدان دانشسرا – پل قاری
8- نصف راه – میدان قونقا – سه راه خاقانی – میدان دانشسرا – پل قاری
9- میدان بهار – چهارراه بهار – میدان نماز – میدان دانشسرا – پل قاری



گرگان :

1- میدان فخرالدین اسعد – فلکه کاخ – شالیکوبی
2- میدان شهرداری – فلکه کاخ – شالیکوبی
3- میدان سرخواجه – فلکه کاخ – شالیکوبی



اهواز :

1- فلکه جوادالائمه – فلکه پاداد – چهارراه آبادان – چهارراه نادری
2- چهارراه زند – چهارراه نادری
3- خزعلیه – خیابان شریعتی – چهارراه نادری
4- میدان شهید افشاری – میدان شهدا – خیابان آزادگان – چهارراه نادری
5- فلکه ساعت – پل نادری – چهارراه نادری
ساکنان کیانپارس ، زیتون کارمندی ، شهرک نفت و حصیر آباد( چهارراه آبادان – چهارراه نادری



ارومیه :

1- میدان خیام – خیابان خیام جنوبی – خیابان امام – میدان مرکزی
2- میدان نه پله – خیابان سرداران – خیابان امام – فلکه مرکزی
3- دروازه شاهپور – میدان مرکزی
4- دروازه سویوغ بلاغ – میدان مرکزی
5- میدان دریا – میدان مرکزی



یزد :

1- چهارراه یزدباف – چهارراه فرهنگیان – میدان بعثت – میدان امیرچخماق
2- نصر آباد – چهارراه دولت آباد – میدان بعثت – میدان امیرچخماق
3- میدان باغ ملی – میدان بهشتی – میدان امیرچخماق
4- میدان خاتمی – خیابان مهدی – خیابان امام – میدان امیرچخماق
5- میدان مارکار – بلوار بسیج – خیابان سلمان فارسی – میدان امیرچخماق



بندرعباس :

1- بازار ماهی – بولوار ساحلی – ستاره جنوب
2- سه راه دلگشا – بولوار ساحلی – ستاره جنوب
3- میدان قدس – فلکه برق – بولوار ساحلی – ستاره جنوب
4- میدان شرسعتی – میدان شاه حسنی – بولوار ساحلی – ستاره جنوب



رشت :

1- میدان لاکانی – چهارراه میکاییل – سه راه حاجی آباد
2- میدان فرهنگ – چهارراه میکاییل – سه راه حاجی آباد
3- روبروی اداره ثبت – سه راه حاجی آباد
4- لب آب – میدان صیقلان – سه راه حاجی آباد
5- میدان گلسار – سه راه تختی – میدان صیقلان – سه راه حاجی آباد
6- پیچ سعدی – میدان شهرداری – میدان صیقلان – سه راه حاجی آباد
7- سبزه میدان – میدان شهرداری –میدان صیقلان – سه راه حاجی آباد



بوشهر : :

1- خیابان خبرنگار – خیابان بهشت شهدا – خیابان مطهری – میدان امام
2- میدان بهشت صادق – خیابان کارگر – خیابان مطهری – میدان امام
3- خیابان آتش نشانی – خیابان مطهری – میدان امام
4- خیابان جانبازان – میدان امام
5- چهارراه فضیلت – خیابان جمهوری اسلامی – خیابان مطهری – میدان امام
6- میدان شهرداری – خیابان آشوری – خیابان فرودگاه – میدان امام



اراک :

1- پل زایشگاه – میدان شورا – میدان باغ ملی
2- میدان لعلی – خیابان شهید باهنر – میدان شورا – میدان باغ ملی
3- ابتدای خیابان شهید مدنی – میدان باغ ملی
4- دروازه تهران – میدان ولیعصر – خیابان امام – میدان باغ ملی
5- ابتدایی خیابان رجایی – میدان باغ ملی
6- میدان شریعتی – سه راه ارامنه – میدان باغ ملی



کرمانشاه :

1- میدان وکیل آقا – چهارراه جوانشیر – میدان جوانشیر
2- پارک شیرین – چهارراه جوانشیر – میدان جوانشیر
3- میدان شهناز – چهارراه اجاق – چهارراه جوانشیر – میدان جوانشیر
4- چهارراه امیرکبیر – سه راه جوانشیر – میدان جوانشیر
5- میدان ایثار – سه راه جوانشیر – میدان جوانشیر



قم :

1- میدان امام – خیابان امام – میدان سعیدی
2- میدان میرزای قمی – میدان مطهری – میدان سعیدی
3- میدان روح الله – میدان شهدا – میدان حجتیه – میدان سعیدی
4- میدان توحید – نیروی هوایی – میدان سعیدی
5- میدان معصومیه – میدان سعیدی
6- میدان شهرداری – میدان الجواد – میدان سعیدی



قزوین :

1- میدان ولیعصر – خیابان طالقانی – میدان آزادی
2- میدان عارف قزوینی – بلوار مدرس – خیابان طالقانی – میدان آزادی
3- فلکه تهران قدیم – خیابان باغ دبیر – خیابان طالقانی – میدان آزادی
4- میدان سپه – خیابان سپه – میدان آزادی
5- میدان جهاد – خیابان امام – میدان آزادی
6- میدان میرعماد – خیابان نادری – میدان آزادی



اردبیل :

1- میدان علی آباد – خیابان مدرس – چهارراه امام
2- میدان بسیج – میدان شریعتی – چهارراه امام
3- میدان بسیج – خیابان امام – چهارراه امام
4- خیابان بهشتی – خیابان انقلاب – چهارراه امام



همدان :

1- میدان فلسطین – امامزاده عبدالله – میدان امام
2- میدان اکباتان – میدان امام
3- میدان شهدا – میدان مفتح – میدان امام
4- میدان فردوسی – چهارراه تختی – میدان امام
5- میدان جهاد – آرامگاه بوعلی – میدان امام
6- میدان شریعتی – چهارراه شریعتی – میدان امام



ایلام :

1- میدان 22 بهمن – میدان امام
2- میدان شهدا – میدان امام
3- چهارراه جمهوری – میدان امام
4- امام خمینی جنوبی – میدان امام



کرمان :

1- پنجراه 24 آذر – پارک شهید پذیرفته – میدان آزادی
2- حوض بزرگ نخعی – چهارراه امام جمعه – میدان آزادی
3- پارک مطهری – چهارراه خواجو – میدان آزادی
4- میدان باغ ملی – چهارراه طهماسب آباد – میدان آزادی



خرم آباد :

1- پارک شریعتی – میدان آزادی
2- پل حاجی – سبزه میدان – پل بزرگ – میدان آزادی
3- میدان شهدا – سبزه میدان – پل بزرگ – میدان آزادی
4- میدان انوشیروان رضایی – میدان آزادی
5- میدان دانشجو – تقاطع بسیج – میدان آزادی



سنندج :

1- پارک استقلال – میدان اقبال
2- میدان انقلاب – میدان اقبال
3- چهارراه وکیل – میدان اقبال
4- میدان مولوی کرد – میدان اقبال



بیرجند :

1- میدان اول رحیم آباد – میدان دوم
2- میدان قدس – میدان دوم
3- خیابان نواب صفوی – میدان دوم
4- میدان سوم رحیم آباد – میدان دوم



بجنورد :

1- سبزه میدان – میدان شهید – مجتمع ارم
2- چهارراه مخابرات – میدان شهید – مجتمع ارم
3- میدان کارگر – میدان شهید – مجتمع ارم
4- خیابان 17 شهریور جنوبی – میدان 17 شهریور – مجتمع ارم



ساری :

1- میدان مستضعفین – سه راه قارن
2- تقاطع فهنگ و قارن – سه راه قارن
3- میدان شهدا – میدان ساعت – سه راه قارن
4- خیابان مدرس – میدان ساعت – سه راه قارن



سمنان :

1- میدان امام رضا – میدان مطهری – میدان معلم
2- میدان کوثر – میدان معلم
3- میدان امیر کبیر – میدان معلم
4- میدان مشاهیر – میدان معلم



یاسوج :

1- فلکه ساعت – سه راه بیمارستان – میدان هفت تیر
2- خیابان منتظری – سه راه بیمارستان – میدان هفت تیر
3- پارک چمران – خیابان طالقانی – میدان هفت تیر
4- تقاطع خیابان مطهری و امام – میدان هفت تیر



زاهدان :

1- میدان آزادی – تقاطع آزادی و امام خمینی – خیابان امام – پاساژ قائم
2- فلکه نفت – تقاطع شریعتی و امام خمینی – پاساژ قائم
3- میدان شهدا – خیابان شریعتی – پاساژ قائم
4- هتل باختر – خیابان شریعتی – پاساژ قائم
5- تقاطع امام خمینی و مقدم – تقاطع شریعتی و امام خمینی – پاساژ قائم



زنجان :

1- حسینیه اعظم زنجان – سبزه میدان
2- میدان فلسطین – سبزه میدان
3- چهارراه سعدی – عمارت ذوالفقاریها – سبزه میدان
4- بلوار آزادی – میدان انقلاب – سبزه میدان



شهرکرد :

1- چهارراه اداره برق – میدان فردوسی
2- دروازه فارسون – میدان فردوسی
3- چهارراه بازار – میدان فردوسی

محل تجمعات سایر نقاط کشور :

استان تهران :
اسلامشهر : خیابان باغ فیض ،
ورامین : میدان اصلی ورامین ،
ری : میدان شهرری ،
رباط کریم : مقابل شهرداری ،
شهریار : خیابان ولیعصر ،
فیروزکوه : میدان امام ،
لواسانات : بلوار امام خمینی ،
پیشوا خیابان شریعتی ،
قرچک ابتدای خیابان محمدآباد ،
هشتگرد : خیابان امت ،
پاکدشت خیابان شهید قمی ،
شهر قدس : میدان قدس ،
ملارد : بلوار رسول اکرم ،
دماوند بلوار خامنه ای ،
نظرآباد میدان شهدا ،
کرج خیابان اصلی گوهردشت ،

استان اصفهان :
کاشان میدان پانزده خرداد ،
سمیرم : خیابان قدس ،
مبارکه خیابان امام ،
نائین : خیابان امام ،
شهرضا : میدان شهدا ،
نطنز : خیابان امام خمینی ،
نجف آباد : روبروی دانشگاه آزاد ،
خوانسار : خیابان امام ،
گلپایگان : سه راه سعیدی ،

استان فارس :
آباده : خیابان امام ،
اقلید : میدان شهدا ،
لار : خیابان طالقانی ،
جهرم : میدان شهدا ،
فسا : روبروی فرمانداری ،
داراب : میدان انقلاب ،
نیریز : میدان 15 خرداد ،
استهبان : خیابان امام ،
فیروزآباد : خیابان روزبه ،
سروستان : فلکه شیخ ،
لامرد : میدان امام ،

استان آذربایجان شرقی :
مراغه : خیابان خواجه نصیر ،
میانه : خیابان امام خمینی ،
مرند : خیابان امام خمینی ،
ملکان : خیابان امام خمینی ،
هشترود : خیابان امام خمینی ،
شبستر : خیابان گلشن راز ،
جلفا : خیابان ولیعصر ،
سراب : خیابان امام خمینی ،
اهر : خیابان شهید رجایی ،

استان آذربایجان غربی :
مهاباد : خیابان جمهوری اسلامی ،
سلماس : خیابان امام ،
نقده : خیابان شهید علمی ،
ماکو ، خیابان امام ،
بوکان : میدان فرمانداری ،

استان ایلام :
آبدانان خیابان طالقانی ،
دره شهر خیابان امام خمینی ،
ایوان خیابان امام ،

استان چهارمحال و بختیاری :
فارسان خیابان شهید بهشتی ،
لردگان خیابان چشمه برم ،
بروجن میدان امام حسین ،
کوهرنگ خیابان مرکزی ،
شلمزار خیابان رسالت ،

استان خراسان رضوی :
سبزوار : خیابان کاشفی ،
قوچان : میدان توحید ،
نیشابور : میدان ایران ،
بردسکن : میدان مرکزی ،
چناران : میدان بسیج ،
تربت جام : میدان مرکزی ،
خاف : میدان خاتم الانبیا ،
فریمان : میدان امام رضا ،
سرخس : میدان مرکزی ،
تایباد : میدان مرکزی ،
گناباد : میدان امام ،
رشتخوار : میدان شهرداری ،
بجستان : خیابان بهشتی ،
تربت حیدریه : میدان مسجد جامع ،
درگز : میدان گلها ،
شاندیز و طرقبه : میدان امام خمینی ،
کاشمر : میدان مرکزی ،

استان خراسان شمالی :
جاجرم : خیابان شهید بهشتی ،
گرمه : خیابان ولیعصر ،
ایور : خیابان ولیعصر ،
اسفراین : خیابان معلم ،
فاروج : خیابان شهید موفق ،
آشخانه : خیابان شهید بهشتی ،

استان خوزستان :
دزفول : خیابان امام خمینی ،
شوشتر : خیابان امام خمینی ،
آبادان : خیابان ولیعصر ،
ایذه : خیابان امام خمینی ،
باغملک : خیابان بهشتی ،
قلعه تل : خیابان 22 بهمن ،
ماهشهر : ناحیه صنعتی ،
مسجد سلیمان : خیابان آزادی ،
لالی : خیابان معلم ،
گتوند : خیابان آزادی ،
بهبهان : خیابان عدالت ،
شادگان : خیابان امام خمینی ،
رامهرمز : میدان آزادی ،
شوش : میدان هفت تیر ،
اندیمشک : خیابان امام خمینی ،
زنجان : زنجان خیابان سعدی ،

استان سمنان :
گرمسار : میدان امام ،
شاهرود : خیابان 22 بهمن ،
دامغان : میدان امام ،

استان کردستان :
سقز : خیابان جمهوری ،
دیواندره : خیابان امام ،
بانه : خیابان امام ،
مریوان : خیابان رجایی ،
بیجار : میدان اصلی ،

استان کرمان :
رفسنجان : خیابان شهدا ،
سرجان : بلوار دکتر صادقی ،
ماهان : خیابان امام خمینی ،
کهنوج : بلوار بهشتی ،
بافت : خیابان امام خمینی ،
زرند : میدان بسیج ،
جیرفت : میدان آزادی ،
بم : خیابان امام خمینی ،

استان کرمانشاه :
اسلام آباد : میدان امام ،
کنگاور : میدان امام ،
دهدشت : میدان مرکزی ،

استان کهکیلویه و بویراحمد :
گچساران : خیابان شهید بلادیان ،
سوق : خیابان امام ،

استان گلستان :
گنبد کاووس : فلکه مرکزی ،
آق قلا : خیابان باهنر ،
آزادشهر : میدان مرکزی ،
کردکوی : خیابان امام ،
بندرگز : خیابان امام ،
بندر ترکمن : خیابان آزادی ،
علی آباد : خیابان امام خمینی ،

استان گیلان :
بندر انزلی : میدان امام ،
لاهیجان : خیابان شیشه گران ؛
کیاشهر : خیابان امام ،
رودسر : خیابان امام ،

استان لرستان :
دورود : بلوار 60 متری ،
بروجرد : خیابان شهدا ،
کوهدشت : خیابان فردوسی ،
نورآباد : خیابان امام ،
پلدختر : خیابان امام ،

استان مازندران :
چالوس : خیابان رادیو دریا ،
بابل : مقابل دانشگاه صنعتی نوشیروانی ،
آمل : خیابان امام رضا ،
نوشهر : میدان همافران ،
بابلسر : خیابان رجایی ،
قائمشهر : میدان طالقانی ،
سوادکوه : میدان شهدا ،
بهشهر : پارک بوستان سرو ،
تنکابن : بلوار جمهوری ،
رامسر : خیابان مطهری ،
نکا : چهارراه امام ،

استان مرکزی :
ساوه : خیابان شریعتی ،
خمین : خیابان شریعتی ،
تقرش : خیابان امام خمینی ،
کمیجان : خیابان معلم ،
دلیجان : خیابان طالقانی ،
محلات : روبروی دانشگاه آزاد ،
آشتیان : خیابان امام ،

استان همدان :
نهاوند : خیابان ابوذر ،
تویسرکان : خیابان شهدا ،
ملایر : چهارراه خیام ،

استان هرمزگان :
کیش : خیابان سنایی ،
قشم : بلوار 22 بهمن ،
حاجی آباد : میدان امام ،
میناب : خیابان شهید امینی ،

استان یزد :
طبس : میدان امام خمینی ،
بافق : خیابان وحشی بافقی ،
میبد : خیابان امام خمینی ،
مهریز : بلوار هفتم تیر ،
اردکان : میدان شهدا ،
تفت : میدان امام ،
اردکان : میدان امام ،

استان سیستان و بلوچستان :
چابهار : بلوار امام ،
زابل : خیابان فردوسی ،
ایرانشهر : خیابان ولایت ،
خاش : خیابان امام ،

-----------------------------------------------------

پ . ن :

تشکر زیاد از عموجغده بابت لینک رسانی ... اولتراسرف از دیروز قهر کرده با من !!!

رضا درویش -

با وجود فروکش کردن اعتراض ها و تنش های خیابانی، نارضایتی و انتقادهای بیشتری در سطوح مختلف سیاسی، مذهبی و روشنفکری از نحوه برگزاری انتخابات و سرکوب راهپیمایی اعتراض آمیز مردم درحال شکل گیری و دیده شدن است.

اکبر هاشمی رفسنجانی که در چند هفته گدشته با چراغ خاموش در حال حرکت در مسیر رایزنی های پشت پرده بوده است، در روزهای گذشته مواضع علنی و شفاف تری اتخاذ کرده و در دیدار با خانواده های دستگیر شدگان پس از انتخابات از نارضایتی از وضع موجود سخن به میان آورده است.

در این میان، بیشتر مراجع تقلید و علمای قم و در کنار آنها برخی امامان جمعه از دو دستگی در سطح کشور ابراز نگرانی کرده و برخی دیگر صریحا به مخالفت خود با نتایج اعلام شده انتخابات ادامه می دهند.

در این رابطه مهم‌ترین واکنش تازه، بیانیه مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم بوده است که بر ابطال انتخابات و نامشروع بودن دولت محمود احمدی نژاد تاکید کرده است.

این مجمع که از بنیانگذاران آن چهره های پرسابقه انقلاب و نزدیکان بنیانگذار جمهوری اسلامی هستند، از استدلال موسوی و کروبی درباره عدم بی طرفی شورای نگهبان و تخلفات وسیع وزارت کشور در جریان برگزاری انتخابات حمایت کرده و خواستار احقاق حقوق افراد آسیب دیده در جریان راهپیمایی های اخیر شده است.

این بیانیه از لحاظ زمانی برای میرحسین موسوی و مهدی کروبی از اهمیت بالایی برخوردار بود؛ به ویژه آن که جناح طرفدار احمدی نژاد به شدت در حال پیگیری پروژه دادگاهی کردن موسوی، کروبی و خاتمی است و آنها را به خط‌ گیری از خارج متهم ساخته است.

از سوی دیگر، موضع‌گیری آیت‌الله ابراهیم امینی در نماز جمعه این هفته قم ضربه تازه ای به جناح حامی احمدی نژاد به شمار می رفت.

امام جمعه قم در خطبه های خود با هشدار درباره دو دستگی مردم و مسئولان کشور عملا روایت جناح حاکم را از مخالفت «عده ای آشوبگر» با نتایج انتخابات زیر سوال برد و به معترضان به نتیجه انتخابات به عنوان بخشی از «امت» مشروعیت داد.

به گفته وی «متاسفانه در این انتخابات شرایط به گونه‌ای رقم خورد که امت به دو گروه تقسیم شدند و این مساله برای نظام ما یک آفت است.»

آیت‌الله ابراهیم امینی که از اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم است، به «سوابق درخشان نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری در قبل و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در عرصه‌های مختلف» اشاره کرده و گفته است: همه این افراد به نظام ایمان و اخلاص دارند و به هیچ وجه آنها و طرفداران آنها ضد ولایت فقیه نیستند.

این سخن که به معنای مخالفت با اتهاماتی است که در زمینه اغتشاش و ارتباط با بیگانگان به موسوی و کروبی وارد می شود، نشان می دهد که در صورت ادامه فضای پرتنش سیاسی شمار بیشتری از روحانیان بلندپایه به صحنه وارد خواهند شد.

این در حالی است که اغلب مراجع تقلید به جز نوری همدانی و مصباح یزدی درباره اعلام ریاست جمهوری احمدی نژاد سکوت کرده و علی رغم حمایت آیت‌الله خامنه ای از احمدی‌نژاد، حاضر به فرستادن پیام تبریک به وی نشده اند.

اما پیام تازه آیت الله صانعی نیز که در آن مژده پیروزی به مردم داده شده بود، در مجموع نشان می داد که مواضع مراجع در قم به طور ملموسی به سمت میرحسین موسوی و همدردی با اعتراض های عمومی گرایش دارد.

این مرجع تقلید از مردم خواسته است که « ظلم‌ها، آزار و اذیت‌ها، ترفندها، مکرها و دروغ‌ها» ناامیدشان نکند و به نیروهای امنیتی و انتظامی نصیحت کرده است که «هیچ فرمان و دستوری نمی تواند مجوز و عذری باشد برای تجاوز به حقوق مردم ـ که حرام و معصیت و ذنب لایغفر است.»

در مجموع، شکاف در درون دو تشکل روحانی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و جامعه روحانیت مبارز درباره نتایج اعلام شده انتخابات ریاست جمهوری و حمایت کامل دو تشکل مجمع مدرسین و محققین و مجمع روحانیون مبارز از ابطال انتخابات وضعیتی بی سابقه در عرصه روابط دولت با روحانیت به شمار می رود.

روزهای آینده نشان خواهد داد که تحرکات چهره های مهمی در درون نظام مانند هاشمی رفسنجانی و سیدحسن خمینی و رایزنی‌ها با روحانیان قم و مراجع تقلید که به طور سنتی وزنه هایی اساسی در سیاست و اجتماع ایران هستند، معادلات کشور را چگونه رقم خواهد زد.

-----------------------------------

به نقل از : مردمک

متن نامه خانم حجاریان به آیت الله بیات زنجانی بدین شرح است :

بسم الله الرّحمن الرّحیم

با سلام و عرض تبریک به مناسبت ایام ولادت امام علی (علیه السلام)، مولای متقیان، پیشوای عدالت طلبان و آزادی خواهان و امام مظلومان و ستمدیدگان. این روزها دستهای استغاثه و التجاء به درگاه پروردگار عالم گشوده شده است و خلقی پریشان از نامهربانی ها شکوه به درگاه معبود می برند، که "و الی الله المشتکی". من نیز در هر نماز و دعایی پیکر بیمار و رنجور پدرم دکتر سیعد حجاریان را به یاد می آورم که پس از سوء قصد ده سال قبل همین سلامتی نسبی خود را مدیون دعای ملت شریف ایران است، و گویا میبینم که در سلول انفرادی به نماز نشسته است، او را که بواسطه اصابت گلوله اشقیا به مخچه و نخاعش یارای ایستاده نماز خواندن نیست، و میدانم که لکنتی غریب گریبانش را میگیرد آنگاه که می کوشد حروف را به درستی اداء کند. انگشتهای بی حسّ او توانایی برداشتن قرصهایش را ندارد، نمی‌دانم آیا کسی هست که داروها و قرصهای رنگارنگ اورا به موقع بدهد. او برای نوشیدن جرعه ای آب به کمک نیاز داشت، نمی دانم آیا می تواند پس از ساعتها بازجویی آبی بنوشد و گلویی تازه کند؟ مردم او را به نام سعید میشناسند ولی مادرش اورا عبّاس صدا میزند، بی‌اختیار به یاد جانباز کربلا، باب الحوائج، حضرت اباالفضل العباس می افتم.

رندان تشنه لب را آبی نمیدهد کس

گویا ولی شناسان رفتند ازاین ولایت

بیش از دو هفته است که پدرم را بدون هیچ اتهامی بازداشت کرده اند. اصلا مگر این بدن مجروح و ناتوان می تواند جرمی مرتکب شود؟ همه میدانند که پدرم سالهاست در حاشیه دنیای سیاست قرار گرفته و برای سیاستمداران تنها نمادی معنوی به شمار میرود. پس چگونه میتواند تاثیری در تحولات داشته باشد تا جرمی از آن پدید آید؟ انگار از این بدن رنجور هم نمی گذرند. تا کنون نه اتهام ایشان به وی تفهیم شده و نه از داشتن حق قانونی وکیل برخوردار است. آنگونه که پزشک متخصص ایشان در بیانیه رسمی اعلام نموده اند جان سعید حجاریان در خطر است و ایشان نیاز به مراقبتهای فوری پزشکی داشته و بدون پرستاری خانواده در انجام امور شخصی و روزمره که لازمه فرائض دینی است با مشکلات جدی مواجه است و اینها همه در حالی است که ضارب پدرم آزادانه به ارعاب مردم مشغول است. ظاهرا مضروب باید به جای ضارب مجازات شود این روزها جز گریستن به درگاه خدا سلاحی ندارم. امروز زینب دختر سعید حجاریان فریاد تظلم و دادخواهی به بیت شما مراجع عظام آورده است که به خاطر خدا هر تلاشی در توان دارید به کار گیرید تا همه مظلومان دربند از جمله پدرم به آغوش خانواده بازگردند که مراجع در سنتی هزار و چند صد ساله همواره ملجا مردم بی پناه بوده اند.

اللهم إنا نشکوا إلیک فقد نبینا وغیبه ولینا و شدة الفتن بنا و تظاهر الزمان علینا

زینب حجاریان کاشانی

پاسخ نامه خانم حجاریان



بسم الله الرحمن الرحیم

دختر مکرّم و عزیزم خانم زینب حجاریان

سلام علیکم

مدتی پیش به دعوت عدّه‌ای از دوستان به بازدید شکنجه‌گاهی رفتم که دژخیمان طاغوت مرا و عدۀ زیادی از انقلابیون را در سالهای قبل از 57 به بند کشیده بودند و اکنون آنرا به موزه‌ای برای عبرت گرفتن تبدیل کرده‌اند. بازدید سلولهای انفرادی، اتاقهای شکنجه و آلات و ادوات اعتراف‌گیری طاغوتیان علاوه بر آنکه روزهای سخت زندان را به یادم آورد، سئوالهای گوناگونی را در باب وضعیت امروز ما و بسیاری از انقلابیون و زجر کشیدگان پیش از استقرار جمهوری اسلامی برایم تداعی کرد. مهمترین چیزی که از آن بازدید به بعد در ذهن دارم این است که در آن زمان یک وجه مشترک در میان همۀ زندانیان سیاسی وجود داشت و آن هم رسیدن به وضعیتی بهتر و عادلانه‌تر از آن روزگار بود. در این راه هم میان خودی و دیگری فقط یک مرز داشتیم و آن مرزی بود که آیات هشتم و نهم سورۀ مبارکۀ ممتحنه برایمان ترسیم کرده بود. همۀ مدّعیان امروز اسلام و انقلاب و جمهوری اسلامی و همۀ کسانی که آن شکنجه‌های دوران طاغوت را دیده یا حتی ندیده‌اند و به هر تقدیر امروز بر مسند ادارۀ امور تکیه زده‌اند را به بازخوانی آن آیات و تدبّر در آنها فرامی‌خوانم تا بدانیم و بدانند که نصّ صریح کتاب خدا چه می‌گوید و ما امروز چه قدر از آن اندیشه‌ها فاصله داریم.

دخترم، تلاش ما برای استقرار ارزشهای کتاب خدا و نهج البلاغۀ مظلوم امیرالمؤمنین هنوز به پایان نرسیده است و پدر بزرگوارت هم یکی از سالکان مخلص همین راه است که جانش را هم بر سر همین سلوک گذاشته است؛ ادعای انقلاب اسلامی این بود که در پی حکومتی علوی است و اگر در این راه به سرمنزل مقصود رسیده بودیم که امام با آن وصیّتِ نگران ما را ترک نمی‌کرد. شناخت من از دکتر سعید به دهۀ پنجاه و مبارزات آن دوران برمی‌گردد. من هم همانند شما نمی‌توانم اتهامات مضحکی را که امروزه به نام دفاع از جمهوری اسلامی در بسیاری از گفتارها به پای او و بسیاری از خدمتگزاران بازداشت شدۀ نظام می‌گذارند بپذیرم. در حالی‌که بخش مهمی از بن‌مایه‌های امنیتی جمهوری اسلامی مدیون اوست و این را همۀ آگاهان می‌دانند، مگر آنکه بخواهند خود را به ندانستن بزنند. او یک تفاوت جدّی با امروزی‌ها و ضاربان خود دارد که موجب می‌شود او را تحمّل نکنند و آن این است که نزد او و بسیاری از فداکاران گمنام انقلاب، هدف مقدّسی مانند جمهوری اسلامی موجب نمی‌شود تا از هر وسیلۀ نامقدّسی بهره ببرند، هر حقّی را تباه سازند و خون یا حتی آبروی کسی را بدون محاکمه در نزد قاضی عادل بریزند. امروز از این اصل دینی بسیار دور شده‌ایم و خوف آن می‌رود که آنقدر فاصله بگیریم که از نظام اسلامی جز نامی تهی باقی نماند. با بهره‌گیری از چنین اندیشه‌ها و سرمایه‌های ارزشمندی است که خانوادۀ سعید حجاریان و همۀ عدالت خواهان معتقد به نظام باید به خود ببالند و بر آرمانهای ارزشمند پدران خود ایستادگی کنند و ذرّه‌ای از آن عقب ننشینند که راه اصلاح امور عامّه همین است.

در پایان خود و شما و همۀ دلسوزان مصالح مردم را به دعای وافر در پیشگاه خداوند متعال برای اصلاح امور فرامی‌خوانم. باز هم همۀ مسئولان جمهوری اسلامی را به رعایت تقوای الهی و به یاد داشتن عقوبت الهی توصیه می‌کنم که تنها راه حلّ مشکلات کنونی ما دوری از خودخواهی و مطلق انگاری و نیز تمکین در برابر خواست عمومی مردم شریف ایران است و انحراف از این اصل هم سرمنشأ همۀ آلودگی‌ها و ناامنی‌هاست.

اسدالله بیات زنجانی

زنجان، چهاردهم تیرماه 1388

مصادف با دوازدهم رجب 1430

----------------------------------------

به نقل از : پایگاه خبری یولداش

پس از فیلترینگ گسترده‌ی اخیر نمونه‌ی بتای آخرین نسخه‌ی اولتراسرف عرضه شد که گفته می‌شد برای کاربران ایرانی است ولی اصلاً خوب کار نمی‌کرد. اکنون نسخه‌ی u95 فیلترشکن اولتراسرف عرضه شده که آنرا از اینجا می‌توانید دریافت کنید. این نمونه کم‌حجم، سریع و کاراست و از دو نسخه‌ی قبلی این نرم‌افزار بسیار بهتر کار می‌کند و تمام سایت‌ها از جمله یوتیوب را به راحتی باز می‌کند و امکان ثبت نام و نظرگذاشتن در هر سایتی را به شما می‌دهد.
دوستانی که برای اوّلین بار است از اولتراسرف استفاده می‌کنند سه نکته را رعایت کنند:
الف. پیش از استفاده، به بخش option بروید؛ تمام تیکها را بردارید و OK کنید.
ب. حتماً وقتی مرورگرتان باز است از اولتراسرف خارج شوید و گرنه ابتدا اکسپلورر را باز کنید و بعد اولتراسرف را باز و بسته کنید تا تنظیمات پروکسی به حالت اوّل برگردد.
ج. کسانی که از فایرفاکس استفاده می‌کنند باید برای استفاده از اولتراسرف، این افزونه را دریافت و علامت آن را در سمت راست پایین مرورگر فعّال کنند.

 پ. ن: دوستانی که اینترنت پرسرعت دارند می‌توانند فیلترشکن تور را که وحید آپلود کرده از اینجا دریافت کنند.

-----------------------------------

به نقل از : ایمایان